Amerentske Koopman

Amerentske is in 1972 geboren in een ziekenhuis te Enschede en opgegroeid in Lonneker. Ze woont samen met Bob, zoon Okke en Diesel de kat. Vader Albert is architect, haar moeder is maatschappelijk werker. Vroeger wist Amerentske al dat ze later iets anders (creatiefs) wilde gaan doen. "een voorbestemd onbestemd gevoel"  Sinds 1990 woont ze in Utrecht waar ze ging studeren aan de HKU richting architectonische vormgeving en schilderen. Haar beroep is beeldend kunstenaar. Ze schildert en maakt vandaar uitstapjes met collega's naar bijvoorbeeld animaties, interieurontwerp en een kinderboek. Ze hoopt nog lang veel mooie dingen te mogen maken.   Amerentske heeft van haar hobby haar werk gemaakt. Ook houdt ze van rijden in haar Eend, grasmaaien en fietst ze graag op haar Utrechtse back to basic-fiets Ari. Haar passies: muziek, dans en dynamiek. Ze is dol op mensen en hun dingen. Haar favoriete boek is nu even Spacecraft, een boek over architectonisch ontwerp. Ze leest niet zo veel leesboeken. "Ik ben vaak lang van slag omdat ik er ontzettend in kruip" Ze is gek op kijkboeken zoals het boek Kracht en Vorm van J. Oosterhoff. Zij houdt van vele soorten muziek; het is eigenlijk stemmingsgevoelig waar ze naar luistert en noemt onder andere Muse, Nick Cave, Damien Rice, Novastar en Eric Vloeimans als favorieten.   Wat maakt je gelukkig? "Mijn ding kunnen doen: mijn werk maken, alleen kunnen en willen zijn, mensen op kunnen zoeken. Dus op de manier zoals ik denk dat goed is. Verlangens hebben, mogen dromen" Belangrijk voor haar is:  je lekker voelen in je omgeving maar ook lekker in je eigen vel. " Intuïtie is enorm belangrijk. Kunstenaar zijn is ook maar een baan. Door dingen te doen kom ik verder. ik ben een doener, niet te veel in het hoofd gaan zitten." Memorabel moment haar leven was haar eindexamendag toen ze cum laude slaagde; Ook noemt ze de geboorte van haar zoon. "Ik was zo blij dat er een gezond kind uit kwam dat ik pas na tien minuten vroeg of het een jongen of een meisje was" Ook bijzonder was het moment dat ze hoorde dat haar kinderboek uitgegeven werd. "Op hetzelfde moment hoorde ik dat ik zeven schilderijen had verkocht aan een kunstuitleen collectie, spontaan crashte mijn computer. Haar levensmotto?: "Er is niets zo wispelturig als een levensmotto" Het gaat van "Doe maar normaal"  tot  "hard gaan" Amerentske is iemand van middelen: ze gelooft niet in extremen, iets is nooit zwart-wit maar altijd genuanceerd. MM